تسنيم عادل تكتب: شازلونج (6)

 

عيادة الدكتور حاوى

 

آدم : مساء الخير عندنا ميعاد مع الدكتور حاوى

 

آيه (الممرضة) : أهلا يا افندم الحجز باسم مين

 

آدم : باسم آدم أمين و حنين رأفت

 

آيه (الممرضة ) : أه طبعا أهلا وسهلا يا افندم ده دكتور حاوى موصينى ابلغه أول ما توصلوا واضح انكم مهمين عنده جدا

 

اتفضلوا استريحوا لغاية ما ابلغ الدكتور ... فى بس حالة معاه و انتم اللى بعديها على طول

 

اتفضلوا اتفضلوا

 

آدم : ايه يا حنين هو أبوكى ضامن الحاوى ده ... أنا مش مطمن

 

حنين : انت على طول مش مطمن ايه الجديد ... بابا فاهم هو بيعمل ايه و بعدين دكتور حاوى ده من أهم الدكاترة فى المجال ده

 

و بعدين بص حواليك شوف عيادته عاملة ازاى  و الناس اللى فيها و انت تطمن

 

آدم : ابص حواليا و اطمن ! اهو انى ابص حواليا و اشوف العيادة و الناس اللى فيها و انه من طرف ابوكى كل ده فى حد ذاته ميخلنيش مطمن

 

وبعدين فى دكتور فى الدنيا اسمه حاوى ده دكتور ولا ساحر ده !

 

حنين : أنا اللى غلطانة انى جيت معاك و ديه غلطة ابويا انه قلبه علينا

 

آدم : حنين مش هنبتدى احنا جايين هنا علشان نتخانق و لا على علشان نتصافى

 

آيه (الممرضة ) : اتفضلوا الدكتور فى انتظاركم

 

دكتور حاوى : أهلا وسهلا أهلا وسهلا نورتونى يا ولاد

 

آدم : أهلا بيك يا دكتور

 

حنين : أهلا يا دكتور ده نورك

 

دكتور حاوى : دكتور رأفت موصينى عليكم و انتم بقى متعرفوش دكتور رأفت بالنسبة ليا ايه و طلباته عندى أوامر

 

حنين : تسلم يا دكتور ... انا كنت لسه بأقول لآدم ازاى بابا بيشكر فى حضرتك وواثق انك هتساعدنا نخرج من اللى احنا فيه ... مش كده يا آدم

 

آدم : اه طبعا طبعا

 

دكتور حاوى : تمام قولولى بقى ايه مشكلتكم انتم جايين ليه

 

لأ ماهو مش هينفع كده مش هتبصوا لبعض و تستنوا التانى يبدأ اللى حاسس فيكم انه محتاج يقول حاجة يتكلم

 

بس قبل ما تتكلموا عايز افكركم انكم هنا كأنكم بتكلموا نفسكم

 

أنا عايزكم تهدوا و تطلعوا كل اللى جواكم بدون خجل

 

أقولكم

 

أنا ممكن اسمع من كل واحد فيكم لوحده  ايه رأيكم

 

آدم و حنين فى نفس الوقت : موافقين

 

دكتور حاوى : طيب هأبدأ مع مين

 

آدم : ابدأ بحنين أنا هأستناكم بره و خليها تحكى كل اللى جواها

 

عن اذنكم

 

دكتور حاوى: ها  بقى اتكلمى ... ايه مشكلتكم  أو خلينا نبقى محددين ايه مشكلتك

 

حنين : مش مبسوطة ... مش هى ديه الحياة اللى كنت مستنياها أو بمعنى أصح مش هى ديه الحياة اللى كان نفسى أعيشها مع آدم

 

دكتور حاوى : وهى ايه الحياة اللى كان نفسك تعيشيها

 

حنين : مش عارفة بالظبط بس هى أكيد مش الحياة اللى أنا عيشاها دلوقتى

 

دكتور حاوى : طيب هى إيه الحياة اللى انتى عيشاها دلوقتى

 

 

 

حنين : حياة كئيبة رتيبة مفيهاش جديد ... على طول خناق

 

على طول بنعمل نفس الحاجات نفس الخناقات نفس الكلام نفس الخروجات مفيش جديد

 

دكتور حاوى : طيب وليه مش بتخلقوا جديد

 

حنين : كل واحد بقى فى ناحية ... ساعات بأحس اننا بطلنا نحب بعض او اصلا مكناش بنحب بعض

 

وساعات احس اننا بنحب بعض جدا بس ناقصنا شئ

 

دكتور حاوى : الأولاد مثلا ؟

 

حنين : ممكن ... جايز

 

دكتور حاوى: طيب وهو انتوا عندكم مشاكل فى الانجاب

 

حنين : لأ خالص مفيش مشاكل ... ساعات بأحس ان نفسى جدا أخلف من آدم و ساعات بأحس ان كده أحسن

 

دكتور حاوى : أحسن ليه مش عايزة تشيلى مسئولية مثلا

 

حنين : أحسن علشان أنا نفسى أحس انى لسه محبوبة من آدم

 

نفسى أحس انى مهمة عنده ... انه لسه عنده استعداد يهتم بيا

 

 

 

دكتور حاوى : طيب وانتى

 

حنين : أنا ايه

 

دكتور حاوى : لسه بتظهرى حبك و اهتمامك له

 

حنين : وليه هو اللى ميبتديش ليه لازم أنا اللى أبدأ

 

دكتور حاوى : بتتخانقوا ليه و على ايه

 

حنين : بنتخانق بسبب كل حاجة واى حاجة

 

دكتور حاوى : جربتوا تتكلموا  مع بعض قبل كده فى اللى مضايقكم

 

حنين : لأ بنتخانق بس لكن ولا كلام ولا نقاش

 

دكتور حاوى : عايزة تقولى أى حاجة تانى لسه جواكى ولا ننده آدم

 

حنين : آه عايزة ... عايزاك تساعدنى انى احافظ على آدم

 

مش عايزة أخسره

 

دكتور حاوى : وجودكم انتم الاتنين هنا ده فى حد ذاته أول خطوة فى طريق حفاظكم على وجودكم فى حياة بعض ... اطمنى

 

اندهى آدم و استنينا بره

 

 

 

حنين : حاضر

 

حنين : آدم  دكتور حاوى مستنيك تدخله وانا هأستناكم هنا

 

دكتور حاوى : اتفضل يا آدم اقعد ... طولنا عليك

 

آدم : لأ مفيش حاجة ... حنين اشتكت منى ؟ قالت عنى ايه

 

دكتور حاوى : بص خلينا نتفق لو انا مفروض اقولك حنين قالت ايه وارجع اقول لحنين انت قولت ايه يبقى ليه كل واحد يتكلم لوحده من الأول

 

انت دلوقتى انسى تماما ان حنين اتكلمت معايا و ابتدى انت اتكلم و عرفنى ايه مشكلتك

 

آدم : مفيش مشكلة ... لأ مش عارف هى ايه المشكلة

 

كل اللى انا عارفه اننا مش زى الاول مع بعض فى حاجة بتبعدنا

 

دكتور حاوى : ايه أكتر حاجة مضيقاك

 

آدم : أكتر حاجة بتضايقنى و بتشكل حمل عليا و بتحسسنى إننا عمالين بنبعد إنى دايما مطالب انى أثبت إنى لسه بأحبها زى زمان ، لازم أثبت إنى متغيرتش لازم أثبت إنى عايش سعادة مطلقة

 

لازم ماتضايقش علشان محدش يقول انها سبب

 

لازم اتكلم عن نجاح حياتنا الزوجية علشان ماحدش يقول انى ندمت ولا يقول ان حنين فاشلة

لازم ولازم ولازم ... كلها لازم علشان الناس مفيش لازم علشان راحتى

 

دكتور حاوى : ايه أكتر حاجة بتحس انها مقصرة فيها معاك

 

آدم : مش مقصرة ... بس كله عادى  مبتعملش حاجة غير العادى

 

بتعمل اللى كل الستات بتعمله

 

دكتور حاوى: بس افتكر برضه ان اللى انت شايفه عادى فى ستات كتيرة مش بتعمله

 

وقبل ما تطلب اللى فوق العادى هل انت بتعمله هل انت بتعمل حتى العادى

 

آدم : مش عارف هى اللى تقول

 

أنا بأحب حنين ومش عايز أخسرها

 

دكتور حاوى : اطمن مش هتخسرها ان شاء الله... هى كمان مش عايزة تخسرك ... اطمن

 

انا هندها

 

دكتور حاوى متحدث فى التليفون للممرضة : آيه خلى مدام حنين تتفضل تدخل

 

آية : مدام حنين...اتفضلى  دكتور حاوى مستنيكى

 

 

 

دكتور حاوى : اتفضلى يا مدام حنين

 

حنين : ها ...وصلتوا لايه

 

اشتكالك منى

 

دكتور حاوى : زى ما قولتله مش مهم انتى قولتى ايه فمش مهم هو قال ايه

 

المهم هو اللى هتقولوه  لبعض دلوقتى

 

عايزكم تتكلموا مع بعض ... تتعلموا تتناقشوا مع بعض

 

عايز كل واحد فيكم يقول للتانى هو متضايق منه فى ايه

 

ها يا حنين ابتدى

 

حنين : أنا مش متضايقة منك يا آدم أنا متضايقة من الوضع اللى احنا عايشينه النهارده

 

متضايقة انى مش حاسة اننا مبسوطين مع بعض

 

متضايقة علشان أنا مش راضية ولا حساك راضى

 

متضايقة علشان حاسة ان جوانا  شئ قتل حبنا

 

 

 

دكتور حاوى : وانت يا آدم ايه اللى مضايقك

 

آدم : متضايق إنى حاسس إنى دايما مقصر

 

متضايق علشان مبقتش أحس فى عنيكى نظرة انك مالكة الدنيا و انتى معايا

 

متضايق علشان عمالين نبعد و مش لاقيين نقطة تجمعنا زى زمان

 

دكتور حاوى : جميل ... أفهم من كده إنكم مش متضايقيين من بعض بقدر ما انتم متضاييقين علشان كل واحد فيكم حاسس إنه ممكن يخسر التانى فى أى وقت

 

آدم : أيوه فعلا

 

حنين : بالظبط يا دكتور

 

آدم : احنا ممكن يكون فى ملل دخل حياتنا ممكن الروتين اتمكن مننا مش عارف لكن أنا لسه بأحبك يا حنين

 

حنين: و أنا كمان بأحبك يا آدم بس نفسى نعيش نفس أيام زمان نتجنن مع بعض نعيش حياتنا منتعاملش بمبدأ اننا  ضمنا بعض

 

الاحساس ده بيقتلنى

 

آدم : نعمل ايه يا دكتور

 

دكتور حاوى : أنا مش مفروض أقولكم تعملوا ايه أنا دورى أساعدكم بس تتعلموا تفكروا صح أما تعملوا ايه فده هيكون اختياركم و قراركم

 

أول حاجة لازم تتناقشوا... اتعلموا تتناقشوا

 

واجهوا بعض بمشاكلكم و متتكسفوش من بعض

 

اكسروا الروتين ما بينكم مش لازم حياتكم تكون نمط واحد

 

و أهم حاجة  ضرورى كل واحد فيكم يكون له مساحة خاصة بيه مش أسرار ولكن مساحة يمارس فيها هواية تقعدوا مع أصحابكم تسافروا كل واحد سفرية صغيرة لوحده كنوع من أنواع التخلص من الضغوط ولكن ميبقاش ده الأساس ده يكون كنوع من الهدنة اللى ترجعكم مشتاقيين لبعض و ذهنكم صافى لكن ده ميبقاش أكتر من يوم أو يومين بالكتير ولازم دايما تكونوا خلال الهدنة ديه متواصلين مينفعش تبقوا منعزلين عن بعض تماما

 

ديه بداية الطريق و لسه قدامنا خطوات كتير ولازم نلتزم بيها ... احنا هيكون لينا جلسات جاية مع بعض

التعليقات